this is the end
my only friend the end...
of everyting ı stand, the end
in our desperate land
ı'll never look into your eyes again...
:praygodpray:
yarın bana bişey ısmarlicakmış.. öyle diyo..
hişşşttt
sevgi gösterisinde bulunmak
gelişimni,
ruh ve beden sağğlığını olumsuz yönde etkileyebilir.
nitekim bünye buna alışık değil, yadırgıyor....
yavaş yavaş azizim,
inceden inceden bıcırdarsan sağlıklı ilerleme kaydedebilirsin
ha sen bu konuda ilerlemek isteme zaten.. ama gün gelicek çalıcaksın kapımı.... "güsin ablaaaaaaa, napıcaımı bilmiyorum bu kız bu kız.... ben onsuz... (hüngürtü ve gözyaşı seli var bu ortamda)" diyceksin ve ben de sana....
"yafrum ağaç yaşken eğilir...
sen artık sevemezsin...
çünkü ruhsuzsun."
diyeceim...
şimdi yarın ilk işimiz...
çojukluuna inmek!!
:D
hey meeeaann !
aman sabahlar olmasığğğğnnnn
ahaha çok bomba şarkı =)
amaağğğn mor koğğğyunnnnnn
meeeeeeğğğğler geeeğğğğğğğğliiiiiiiirrrrrr
evet bence de .. :P
waffle mığğğğ!!!!
ahaha koptum
waffleee ööle mi!!!
:D
hem de aaaladın falan
ahaha
burak ya buraakk!!!
rock forever demek istiyorum ya!!!
o günü bütün detaylarıyla hatırlıyorum evet....(etraf bulanıklaşsın,flashback müzüü,neyse o artık,)
çok iğrenç bi moralle uyanmıştım.bikaç gündür çılgın bi etkinlik yapamamamın verdiği mutsuzlukla kalktım.sabah rutinleri olan wc, kahvaltı falan derken telefonun sesiyle irkildim.arayan ortaokuldan beri tanıdığım çok yakın arkadaşlarımdı.hızlı bi şekilde hazırlanmamı, çılgın bi denize girme etkinliği hazırladıklarını bildirdiler.telefonun ucunda ukala bi gülümsemeyle onları dinledim. 3 aydır her gün denize giriyordum. neresi çılgın, neresi değişik bi etkinlik olabilirdi ki? yanıldığımı çok sonraları anladım....
arabada bu düşüncelerimden sıyrılıp etrafa bakınırken birden bütün bünyemi altüst eden o manzarayla karşılaştım. dikili sokaklarında yürüyen her şeyleriyle (çanta,gözlük, kıyafetler ve etrafı kesen merak dolusu bakışlar) biz burda yabacıyız diye bağıran iki tanıdık yüz. acı bir çığlıkla arabayı durdurdum.arkadaşlarım noolup bittiğini anlamadan ben caddeyi geçip zeynep'in üstüne böğürerek atlamıştım bile. o an gözlerinde az sonra sürpriz yapıcak olup da sürprizlerinin içine edilen insanların gözlerinden uçup giden parıltıydı tam olarak gördüğüm.. (ilginç bi cümle oldu, bi yerlere virgül koymam gerekiyodu ama neys.sorun, tartışalım) ama yine de onları ilk gördüğümdeki durumu hayattaki hiçbi dumura değişmem. hikayenin burdan sonrası o kadar çılgın ki kendimde anlatacak gücü bulamıyorum. yoruldum.ama son bi mesaj:
bunu okuyan tüm güzel kızlar lütfen bu çocukla arkadaş olun bakın ne muzip sürprizlerle karşılaşacaksınız:)
god bless u all!
"gaza gelmeden önce bunu kafamda sindirmeliyim
ebet yapabilirm aslında
bunu yapabilrim
tamam
yapmalıyım
hadi gidelim
zeyn yarın gidelim
gökçaya yarın gidelim!!"
:))))
hey okullu;
iletişim aracı ayaamıı kullanarak konuşmk istiorum
:)